jueves, 15 de diciembre de 2022

CHIAMATA DALL'INFERNO di Elisa Averna - Booktrailer

 
Lui sa tutto di lei. Ne conosce le abitudini, la famiglia e i molti peccati di gioventù. Ha disseminato di microspie la villetta in cui Jessica vive, il suo perfetto idillio da signora per bene. Lei non sa chi sia lui. Ogni giorno, quell'uomo misterioso le telefona e le impone prove ispirate ai peccati, minacciando ritorsioni sui suoi cari in caso di fallimento. Ogni prova è un indizio che lui concede per farsi identificare, ma se lei non riuscirà a capire chi sia, dovrà incontrarlo. I giorni che avrà a disposizione saranno nove, come i gironi danteschi. Lui obbligherà Jessica a scendere nell'Inferno più nero e profondo: quello della propria coscienza.



Vedere su Amazon


martes, 29 de noviembre de 2022

EL CLUB DE LOS NEURODIVERGENTES de María Losada Vázquez - RESEÑA

 

La mayoría de las reseñas que hago son de novelas históricas, policíacas, de detectives, alguna de fantasía y de misterio. Esta es la primera vez que hago la reseña de un libro - documento - novelado; es decir, un libro basado en las experiencias de la persona que escribe pero convertido en una novela. Este es el caso de EL CLUB DE LOS NEURODIVERGENTES, de María Losada Vázquez. Si veis la televisión os habréis dado cuenta de que en los últimos tiempos series como The Good Doctor o Bright Minds tienen como protagonistas a personas autistas. La sociedad los ha comenzado a tener en cuenta hasta el punto de convertirse, a veces, en protagonistas de una serie de éxito. 
Pero todavía queda mucho por aprender, por parte de los neurotípicos, sobre estas personas que forman parte de nuestra sociedad y a las que muchas veces dejamos de lado, nos burlamos de ellas, o directamente, ni siquiera nos acercamos, porque lo desconocido siempre da miedo, venga de donde venga. 
EL CLUB DE LOS NEURODIVERGENTES es un libro que, en poco más de 250 páginas, nos cuenta la vida de cinco amigos (Julia, Leo, Manuel, Filipa y Eva) y de sus familiares, de su entorno y de cómo viven unos y otros esta condición mental y física que puede llegar a ser muy complicada. Hay algo que me ha chocado de este libro. Algo he aprendido: que no todos los neurodivergentes son genios, como el doctor Murphy o Astrid (los dos protagonistas de las series de las que os he hablado al principio), pero tampoco son estúpidos porque no quieran hablar, aunque desde el punto de vista de los neurotípicos puedan parecer retrasados o tontos, que existen distintos grados de TEA y que personas que se consideran neurotípicos pueden ser autistas no diagnosticados. Así que, te pregunto a tí, a quien está leyendo esta reseña, ¿estás seguro de que no eres autista, estás totalmente convencido de que eres lo que se ha llamado, de manera errónea, durante siglos una "persona normal"? ¿Te han entrado dudas leyendo esta reseña? Más te entrarán leyendo el libro de María Losada Vázquez.
Con un lenguaje claro y sencillo, María Losada nos muetra la vida de estos jóvenes y de sus familias, de cómo piensan y sufren, de cómo aman y se ayudan, y, lo más importante, de cómo intentan superar sus límites para avanzar y crecer tanto física como intelectualmente, lo que significa asumir su condición con orgullo, sin esconderse, sin avergonzarse de algo que no es una vergüenza. Aprender a vivir tal como somos, es lo que nos enseña este libro, y que nadie tiene derecho a juzgarnos por como somos o como vivimos nuestra vida. Todos tenemos sentimientos y nadie tiene derecho a hacernos daño porque seamos diferentes.


miércoles, 23 de noviembre de 2022

ASOCIACIÓN DEYANIRA - Medidas Desesperadas (pp. 28 - 29)

 

Foi idea de Hilda, é dicir de Lucía Besteiro, utilizar alcumes para comunicarse entre elas cando tivesen que falar de aspectos relativos á asociación. Cada quen tiña o seu alcume que, dalgún xeito, procuraba estar acorde co traballo desempeñado nela: Tareixa García Pereiro, a directora da clínica de cirurxía estética e alma mater da asociación Deyanira, tiña de alcume Aldara, que significaba insigne en combate; a súa irmá Soraya era Alma, a que fai o ben; a outra cirurxiá, María Luísa Segoviano Méndez, tiña de alcume Beatriz que significaba a que dá a felicidade. Unha das enfermeiras, Helena Paz Andrade, era Amelia, o seu significado era destemida; a outra, Xacinta Bello Suárez, era Benilde, a loitadora. A irmá de Lucía, que traballaba de administrativa na clínica, era Roxana, que significaba a brillante. Outras dúas empregadas da clínica tamén pertencían a asociación Deyanira: A psicóloga, Salomé Barbeito Naya, alcumábase Baia, o cal era moi correcto pois o tal nome significaba ben falada; e a experta informática, Liliana Pardo Cerdeira, tiña tamén un alcume moi apropiado Irma, a poderosa, xa que realmente érao no campo da informática. Logo estaban as mulleres que non traballaban na clínica de estética e pertencían á asociación coma ela e Lucía, que entrara nela por mor da súa irmá; tamén había dúas funcionarias do Rexistro Civil, Raquel López Amado que se alcumaba Brixit, deusa da sabedoría, e Carme Vidal Barbeito, de alcume Brunilda, que significaba arma de guerra e que era filla de Salomé Barbeito Naya, a psicóloga. Tiñan tamén unha funcionaria do Concello da Coruña, Victoria Sánchez Bello, de alcume Berenguela, que significaba guerreira preparada., unha funcionaria do Servizo Público de Emprego de Galicia, Lorelai Velasco Cifuentes, con alcume Xusta, recta, de lei, a bibliotecaria da Biblioteca Miguel González Garcés, Paz Baamonde Andrés, e a súa axudante, Montserrat Sandomingo Fernández, alcumadas Perla, brillante, e Ofelia, axuda, respectivamente.

 Alguén fala das obras de arte no rural galego:
¿Ti imaxinas cantas marabillas de hai séculos se perderon para sempre por mor da incuria e pola desidia das administracións? Nin ti nin ninguén. O meu traballo é salvalas. Darlles un lugar axeitado para que poidan ser admiradas por xente realmente culta e amante da verdadeira arte, non por uns pailáns que non saben o traballo que custa telas en condicións nin saben aprecia-lo rico patrimonio dos seus devanceiros. ¿Cantos bebedoiros para animais feitos coas vellas pedras dun antigo convento ou ermida? ¿Cantos frescos recubertos de pintura branca pola ignorancia dun cura? ¿Cantas xoias marabillosas feitas lingotes de ouro? ¿Cantas cadeiras labradas botadas ó lume para quentar a un ignorante en inverno? O que eu fago é preservar todos eses bens. Se os que tiñan que coidalos non o fan é que non lles interesa ou que non aprecian o que teñen. Eu fágoo. Eu salvo todos eses bens que ninguén quere e amósoos a verdadeiros amantes da arte. Á xente que lles dá o seu xusto valor.

Ver en Amazon

Ver Booktrailer



viernes, 11 de noviembre de 2022

LAS SOMBRAS - Secretos del Pasado de María Acosta Díaz - BOOKTRAILER

 
Años 80, Madrid. Durante la celebración de la Noche de San Juan cuatro amigos (Luís, Sofía, Ricardo y Teresa), estudiantes universitarios, descubren una sombra pintada en la pared de un edificio del barrio de Chueca. Parece un hombre pegado al muro. A Ricardo se le ocurre acoplarse a ella y, mientras lo hace, expresa el deseo de encontrarse en Coruña. En ese mismo momento el muchacho desaparece. 
Espías, mendigos, científicos, alquimistas, nobles del Renacimiento italiano, la Inquisición, los jesuitas y algunos habitantes de la ciudad de Venecia, se entrecruzan en una aventura policíaca con pinceladas de fantasía, en donde unas sombras mágicas serán el hilo conductor de la trama.

Ver en Amazon